sosyomat.com

farklı yaşama kültürlerini düşman olarak kabul eden ve onları elindeki güçle bastırmanın meşru olduğuna inanan ideolojilerden mürekkep bir politik zeminde kendini baştan ayağa tek bir tona boyamanın doğru olduğuna biat etmiş insanlarda eksilen şey akıl değil vicdandır !

en büyük özveriler benden çıkar. yine de bencil buluyorum kendimi. bencil değil de, egemenlik tutkusu içindeyim galiba. hep müritlerin yanında rahat etmişim. tembelim. kuşkucuyum. her işi son güne bırakıyorum. ilk barışma girişimi benden gelmez. daha büyük bir kusurum: bunların bir bölümüne erdemmiş gibi sarılıyorum. fazla gevezeyim. büyük toplantılarda hiç konuşmadığım halde, küçük toplantılarda kimseye laf bırakmıyorum. bir de şey, yüzüm tutmaz, güç durumda kalırım sonradan.
beğendiğim yanlarım da var elbet. bunlardan birini söyleyeyim: benim için en korkunç şey birini küçük düşürmektir.

hayat ölümün biyolojik olarak aktif safhasıdır. hiçbirimiz yaşamıyoruz, hepimiz ölüyoruz

böööööö

huzurdan iki gözleri de kör olsun inşallah.bilimsel bilimsel yaşayıp dursunlar. onlar da, onlara karşı olanlar da, anlayışsızlar da anlayışlılar da, huzursuzlar da, huzurlular da daha beter olsunlar: allahın belası bir mutluluk gelsin dünyaya

beni bukadar düşündükleri için eksik olmasınlar. fakat boş yere zahmet etmesinler. boş yere değerli hayatlarını benim gibi bir solucan için harcamasınlar. boş yere, psikobilmemne yönlerimi araştırmak için deneme tahtası yapmasınlar beni. ne dediniz? gene de seviyorlar mıymış beni? işte beni bu incelikler öldürüyor. batılı amcaların bulduğu bu incelikler! yalnız kendimi sevdiğim halde, bunu başkalarına sevgi şeklinde belirtmek suretiyle kendimi aldatmak ve aynı zamanda bir bakıma onların daha gerçek sayılması gereken aşklarını, bu aldatıcı aşkımın yanında önemsiz görmekle, bir kere daha kişiliğime duyduğum aşkı ve vazgeçemediğim benliğimi ortaya koymakla kendinisevengillerin birtürlügerçeklerigöremediği için -başkalarınınsevigisinemuhtaçgiller- familyasına mı giriyormuşun? ingilizler bile bu kadar inceliği bir arada düşünemez, bir yerde şaşırır. ömür boyu aylık sinir, yalnız ruhsalgerçekler bankası verir. ben de hepinizden farklı bir solucandım, kim bilir?

Belkide sadece farkedilmek istedik!
Belkide çevremizdeki şekilsiz nesnelere resim çizdik!
Belkide tanrıyı yarattık bizi farketsin diye!
Belkide sırf bu yüzden aşık olduk bizi farketmeyenlere...

bir insanın hayatında yıldız olmak kadar güzel birşey yok, ama olamamanın verdiği hüzün de tartışılmasız acı verici.

insanların ikinci bir hayatı olmalı bence, isteyipte yaşayamadıklarını yaşabilecekleri ikinci bir yolları. tutmak isteyipte tutamadıkları elleri tutabilecekleri, sarmak isteyipte saramadıkları bedenleri sarabilecekleri ikinci bir hayatları olmalı. ama yok. çok net bu, bunca yıllık dünya tarihinde, öldükten sonra yeniden var olan bir emsal yok. bu yüzden hepimiz illaki birşeylere doyamadan gözlerimizi kapatıyoruz. yaşayabildiğimiz kadar acı, tadabildiğimiz kadar mutluluğu solumak için tek şansımız var. bunun farkına varabilmekte nedense gecikiyor insan, şaşırtabilecek kadar donuk yaşamakta üstüne yok. insanları mutlu edebilmek için belki de bu denli çabalamamın sebebi, bana deli demelerinin sebebi bu farkındalık. başka şansım yok ki yeryüzünde. öldükten sonra kime faydam dokunacak ki söyleyin? bu yüzden bol gülümsemeli bir akıl hastalığım var. alışın bana. söylüyorum zaten bunu en başında da, bak ben hastayım diyorum, deliyim, normal değilim..

ben bugün sigara bile içemedim.
alkol bile alamadım.
bak ben düşündüm bunları.
ne demişti yıllar önce fayt klab' ta o sarışın adam? ne demişti, her şeyimizi kaybettiğimizde, özgür oluruz mu demişti ne.
ben özgürüm. bak neyim var ki? sadece ben varım ve yine ben.

dağılın,

ama sigara verin gitmeden önce

şüphe çok tehlikeli bir zehir..allah biliyo ya benim damarlarımda dolaşıyor..atmak istiyorum atamıyorum..aşkın olduğu her yerde şüphede var
istesenizde istemesenizde..şüphe sizi bi ele geçirdimi hayat zor..ben ondan hiç bir zaman şüphelenmek istemiyorum ama onu o kadar çok seviyorum ki beceremiyorum..kafam sorularla doluyor..seviyor mu?sevmiyor mu? şuanda benimi düşünüyor başkasınımı..bir gün benim aşkımın önüne geçecek bişey bulacak mı?
hangi aşk sonsuza kadar sürmüşki bizim ki sürecek diyorum kendime..kimlerin aşkı yok olup gitti gözlerimizin önünde..
ben böyle zıbıttığım zamanlar onun gözlerine bakarım parlak,iri,siyah gözlerine içimde ne korku kalır ne şüphe..mutlu olurum..çok mutlu olurum..

edit: bitti.